Liturgiczna Służba Ołtarza w Parafii Matki Bożej Królowej Polski w Bedoniu

Chyba każdy wie o kogo chodzi, słysząc słowo MINISTRANT? Nierozłącznie kojarzy się ono z chłopcem ubranym w białą komżę, który pomaga kapłanowi w czynnościach liturgicznych podczas Mszy Świętej lub innych Nabożeństw. Także w naszym parafialnym kościele są ministranci. Ale od kiedy? Tego żaden z nas nie pamięta, ale domyślamy się, że od początku istnienia parafii. Zapewne liczba ministrantów zmieniała się z roku na rok. My wiemy tylko tyle, że po I komunii przybywa kandydatów, którzy są dobrego ducha – ale słabego ducha i potem zapał słabnie. Serdecznie zapraszamy do tej zaszczytnej służby liturgicznej. ZATEM LICZYMY NA NOWYCH OCHOTNIKÓW! Od nowego roku szkolnego przyjmujemy nowych kandydatów na ministrantów, czekamy więc na wszystkich chętnych chłopców po I Komunii Świętej, bez znaczenia w jakim są wieku. Ważną rolę w tym miejscu odgrywają niewątpliwie Rodzice, którzy jako pierwsi powinni wyrazić chęć, by ich syn służył przy ołtarzu. Bez ich przykładu i zachęcenia, początkowy zapał nowych kandydatów zwykle szybko gaśnie, co skutkuje szybką rezygnacją z posługiwania. Kandydaci przejdą specjalne przygotowanie oraz formację, by następnie przywdziać szatę liturgiczną, jaką jest komża i rozpoczną swoją służbę Chrystusowi. Ministrantura ma za zadanie utwierdzić wiarę, nauczyć pewnych zachowań, jak punktualność, sumienność w wypełnianiu obowiązków i poznanie nowych ludzi i odpowiedzialność za Wspólnotę. Ministrant ma też poznać liturgię Kościoła i żyć nią na co dzień, rozwijać swoją duchowość poprzez modlitwę prywatną i wspólnotową. Dlatego ministranci, którzy nie wypełniają swoich obowiązków niestety muszą pożegnać się z posługiwaniem przynajmniej na jakiś czas. Być ministrantem to nie tylko zbiórki praca nad sobą i służba przy ołtarzu, wyznaczone dyżury i przygotowania do większych uroczystości. Ministranci tworzą też wspólnotę, w której spotykają się towarzysko przy pizzy lub wspólnie wyjeżdżają. Warto więc zachęcać tych, którzy jeszcze się wahają, czy wstąpić w szeregi Żołnierzy Chrystusa, którzy zawsze mają na ustach swoje żołnierskie zawołanie: Króluj nam, Chryste, zawsze i wszędzie! To nasze rycerskie hasło.