Przymierze Miłosierdzia

Tożsamość Ruchu wyraża się w Słowach Chrystusa: „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim […]” (Iz 61,1 nn, Łk 4,18-19). Rodzina Przymierza Miłosierdzia przyjmuje i łączy siły mężczyzn i kobiet, celibatariuszy i małżonków, świeckich i kapłanów, którzy na różne sposoby i w różnej mierze, wezwani przez Boga, stają się „dziećmi Miłosierdzia”, aby ewangelizować zagubione owce (por. Łk 15,4-7). Ufni w moc Ducha Świętego, pełnią te wszystkie dzieła Miłosierdzia, na które pozwalają im ich własne siły.